เขาหาว่าผมเป็นคนญี่ปุ่น
วันนี้ตั้งใจจะไปงาน TME เพื่อไปเล่น lollipop อย่างมุ่งมั่นมากๆ
ปรากฏว่าตื่นมาปวดคอมาก ไม่อยากไปไหนเลย นั่งๆนอนๆบิดไปบิดมาจนบ่าย เลยได้ออกมาท่ามกลางอากาศอันร้อนระอุ โชคยังดีที่มีลม
นั่งรถไปลงประตูน้ำเหมือนเดิม เลยแวะเข้า CTW หน่อย อยากได้แว่นกันแดดซักอันนึง ก็เข้าไปเดินๆงงๆอยู่ซักพัก แล้วพลันสายตาก็มองไปเห็น! โอ้ นั่นไงที่เราตามหา
LG Lollipop มันมาอยู่ที่ CTW นี่แล้วครับ ข้าพเจ้าไม่ต้องไปไกลถึง QSNCC ก็ได้แล้วคราวนี้
ไปจับๆเล่นๆดู ราคาก็ 7900 ตามความคาดหมาย ตัวเครื่องสีน่ากินเหมือนเดิม ออกจะน่ากินกว่า Ice Cream ด้วยซ้ำไป เครื่องใหญ่เหมือนกัน บาง แต่บาน ปุ่มกดใหญ่มากๆๆ แทบไม่ต้องกลัวกดพลาดเลยทีเดียว ข้อเสียที่สำคัญที่สุด ณ ตอนนี้คือ แพง แล้วก็บานไปหน่อย
เสร็จแล้วก็เลยเดินออกจาก CTW โดยที่ไม่ได้แว่นกันแดด แป่ววว
ระหว่างเดินไปขึ้น BTS ก็เจอแฟนเพื่อน ซึ่งจริงๆเดินสวนกันไปแล้ว แต่เราไม่ได้สังเกต เค้าก็ทัก แล้วบอกว่าจำแทบไม่ได้ นึกว่าเป็นคนญี่ปุ่น -_-'
จริงๆเหตุการณ์แบบนี้ก็เคยเกิดขึ้นครั้งนึงแล้วครับ ที่อยุธยา ใน 7-11 ตอนนั้นเดินทางไปเพื่อไปเตรียมงาน น่าจะเป็นงานหนัง "กิเลส4" ก็ไปชุดออกกองเลย เสื้อยืดกางเกงขาสั้น สะพายกระเป๋าไปด้วย
ไปถึงก็รอเพื่อนมารับ เลยเข้าไป 7-11 ก็ไปยืนๆดูว่ากินอะไรดีน้า คิดอยู่นาน แล้วก็บอกพนักงานไป พนักงานก็บอกมาว่า เนี่ย พวกผมกำลังคุยกันเลย ว่าคนไทยหรือคนญี่ปุ่น
เอ่อ.. สรุปว่าคนญี่ปุ่นนี่ต้องเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แล้วก็ Backpacker ใช่ไหมครับ
หลังจากนั้นก็เดินทางต่อไปรังสิต วันนี้เราจะกลับไปหาอะไรกินที่เมืองเอกกัน ด้วยความคิดถึงเป็นอย่างยิ่ง แต่เพราะว่าคนเราอิ่มเป็น เลยยังไม่ได้ไปกินอะไรที่อยากกินอีกตั้งหลายอย่าง คงต้องยกยอดไปเป็นครั้งหน้าซะแล้ว
กินเสร็จก็ไปเดินฟิวเจอร์ซักหน่อย ไปเดินจริงๆ ไม่ได้ซื้ออะไรเลย อิอิ
ส่วนตอนนี้ก็อยู่ในช่วงหยุดยาวครับ ได้กลับมาบ้าน (ที่กทม) ก็ดีเหมือนกัน เห็นๆได้ชัดคือมีเน็ตแรงๆเล่นแล้ว ดีใจจัง